Bloeiende rijst ruikt?

vrijdag 30 juli 2010

Rijstboeren in het dorp Zinvie in de regio Atlantique in Benin telen twee keer per jaar rijst. Dit kan omdat ze in een redelijk waterrijk gebied zitten waar het ook nog eens veel regent. De boeren hier telen ook maïs, groenten, tomaten en maniok. Maar bovenal rijst. Athanase Lokonon, voorzitter en oprichter van APRAL (Association Régionale des Producteurs de Riz de l'Atlantique et du Littoral), is niet alleen rijstboer, maar ook teler van rijstzaad. In Benin is het namelijk zo dat een overheidsorganisatie gratis het zaad aan rijstboeren verstrekt. Dit zaad wordt weer geteeld door verschillende boeren, waarvan Athanase er een is. De overheidsorganisatie betaalt de telers van rijstzaad voor hun producten en biedt het gratis aan de rijstboeren aan.

Athanase vertelt Krispijn van den Dries, op werkbezoek voor Agriterra in Benin, dat de rijst ongeveer over een maand geoogst wordt. Er zijn zelfs percelen waar de rijst in bloei staat, mooi geel van kleur. De kans om bloeiende rijst te kunnen ruiken, gaat aan Krispijn voorbij omdat de velden onder water staan en hij het veld niet in kan lopen.

APRAL betekent veel voor de boeren in deze regio. Ze vertellen dat, sinds hun lidmaatschap in 2008, er meer communicatie tussen de rijsttelers in de regio is. Daardoor zijn ze onder andere beter op de hoogte van wat er in de markt speelt. De boeren krijgen hierdoor vaak een betere prijs voor hun rijst. Dankzij deze verhoogde inkomsten hebben ze geld over om bijvoorbeeld mest te kopen of personeel in te huren. Op deze manier hoeft de hele familie minder op het land te werken en hebben ze meer tijd en geld voor andere dingen (bijvoorbeeld naar school gaan of op de markt staan om de producten te verkopen). APRAL voert onderzoeken uit die van belang zijn voor rijsttelers en zorgt ervoor dat de resultaten bij de leden terechtkomen. Hierdoor is men bijvoorbeeld andere rassen gaan telen en/of mest gaan gebruiken. Al met al is men beter op hoogte van de ontwikkelingen in de rijstsector. 

Zaad telen gaat Athanase goed af. De prijzen die hij voor deze rijst ontvangt, zijn goed. Maar er zijn ook wat mindere kanten. Het overheidssysteem van de zaadteelt werkt niet vlekkeloos. Veel boeren produceren hun eigen zaad, ongecontroleerd. Ook de beloofde adviseurs komen vaak niet opdagen op het veld. De goede prijs die ze voor hun zaad krijgen, maakt dat de rijstzaadtelers over het algemeen toch tevreden zijn.